Jack Thomassen uit Drunen schrijft vele columns en korte verhalen. Ook voor Heusden.Nieuws zal hij ook in 2025 weer regelmatig een column schrijven over zijn belevenissen en met deze keer weer een nieuwe versie. Deze column gaat over 'Bijna ongelukken op de rotonde'.
Bij mooi weer zit ik graag op een terras om wat te
drinken, te kletsen en te eten en natuurlijk om 'mensen te kijken'. Bij ons in
het dorp zijn een paar mogelijkheden om te kiezen waar je wilt gaan zitten.
Mijn voorkeur gaat uit naar het terras van het partycentrum bij de rotonde
Lipsstraat/Duinweg/Grotestraat/Bosscheweg.
Vanwaar deze keuze? Nou, niet zozeer om hoe de bediening
is, of wat voor speciaal bier ze allemaal op de kaart hebben staan. Ook niet
omdat het '12 uurtje' daar lekkerder is dan elders in ons dorp. Nee, dat zal
best overal ongeveer net zo goed zijn. Ik zit juist daar graag omdat je er
lekker dichtbij de straat zit.
In ieder geval een stuk dichterbij dan op de overige
terrassen. Wat het een stuk makkelijker maakt om de voorbijflitsende mensen te
identificeren. Zodat ik aan een guilty pleasure kan overgeven: zwaaien naar
bekende gezichten. Soms tot kleine ergernis van ons Rian. Maar ja, ik vind dat
nu eenmaal leuk. Net als wat er allemaal op de aanliggende rotonde
gebeurt.
Want eerlijk gezegd zit ik soms vol verbazing te kijken
hoeveel bijna-ongelukken er daar gebeuren. Wat mijns inziens komt doordat veel
weggebruikers niet (meer) weten hoe de verkeersregels luiden. Maar voordat ik
daarover verder vertel, nog even iets over het Betonbedrijf van Lips N.V. in
Drunen. Wat vroeger aan de overkant van het partycentrum stond.
Het dochterbedrijf van de scheepsschroevenfabriek dat,
zoals ik in mijn eerdere verhaal vermeldde, niet alleen zeskantige betontegels
fabriceerde, maar ook trottoirbanden en bloembakken, was in samenwerking met de
firma Heymans in Rosmalen, begonnen met het vervaardigen van een voor Nederland
geheel nieuw product op het gebied van de wegenbebakening.
Dit product, dat destijds 'Helitegel' (nu
haaientandtegel) genoemd werd, ging een veel gezien voorwerp worden. En
uiteindelijk dus ook op de rotonde bij mijn favoriete terras. En ondanks dat
vrijwel iedereen de betekenis van de haaientandtegel weet, wordt ie daar
massaal genegeerd. Wat dus soms tot bijna-ongelukken leidt.
Ongelofelijk, denk ik wanneer ik zie dat er weer één of
meerdere fietsers (jong én oud) hun rijwiel de rotonde opknallen, zonder het
verkeer wat al op de rotonde aanwezig is, voorrang te verlenen. Ongelofelijk,
dat automobilisten wel snappen wat de duidelijk zichtbare tekens (haaientanden
en driehoekig waarschuwingsbord) betekenen, en veel fietsers juist denken dat
zij die rode fietsstrook op de rotonde, onbelemmerd op kunnen rijden. Deze
strook hoort gewoon bij de weg. Is dus géén fietspad! Je hebt hier geen
beschermde status!
En nu wil ik niet de rijschoolhouder uithangen die zijn
dorpsgenoten theorieles komt geven, maar het is toch te gek voor woorden dat
autobestuurders, die nota bene OP de rotonde rijden (en dus voorrang hebben op
alle andere verkeer dat de rotonde nadert), bij voorbaat al af gaan remmen om
geen aanrijding te willen krijgen met fietsers die de haaientandtegels over het
hoofd zien (lees: totaal negeren).
Toen de haaientandtegels lang geleden in de Drunense
betonfabriek vervaardigd werden, hoopten ze daar vast dat het voortaan
duidelijk zou zijn bij kruisingen. En dat was het ook heel lang. Maar vandaag
de dag zijn we op sommige verkeerspunten echt terug bij af.
Nog veel meer verhalen als deze zijn van Jack Was Here zijn
hier te vinden.