In het heidegebied ‘De Lage Heide’ lag aan
het begin van de 19e eeuw de Heistraat. Deze straat lag tussen
de ‘Groote Weg’ en de ‘Weg genaamd De Heistraat’, beide doorgaande wegen van
’s-Hertogenbosch naar Waalwijk. Een gedeelte van deze verbindingsweg vormt
tegenwoordig de doodlopende Burgemeester van der Venstraat.
Omstreeks 1888
veranderde de woonomgeving ingrijpend met de aanleg van de spoorlijn Lage
Zwaluwe-’s-Hertogenbosch die de Heistraat doorsneed. In deze straat werd een
spoorwegovergang aangelegd en kwam er een toegangsweg naar het
stationsemplacement. In 1960 werd de overweg opgeheven ten gevolge van de
aanleg van een tweebaansweg, De Maasroute, en werd de Burgemeester van der
Venstraat een doodlopende straat. Vóór de spoorwegovergang, aan de oostzijde
van de straat, stonden de woningen die we nu kennen als 33 en 35. Deze panden
werden respectievelijk in 1878 en 1871 als boerderijen gebouwd door erfgenamen
van landbouwer Adrianus Thomas Kuijs (1768-1855). Zijn kleindochter Petronella
Kuijs (1859-1929) en haar echtgenoot Adrianus Heesbeen (1855-1935), bouwden in
1916 het voorhuis van 35 en verbouwden de woning 33 in 1924.
Bouwstijl 33
De
eenlaagse woning heeft een mansardedak en is gedekt met blauw gesmoorde
dakpannen van het type tuile-du-nord. De
gevelpannen zijn in de specie gelegd op een uitkraging van de gevel, gevormd
door twee steenlagen en ondersteund door een muizentand. De gevel is
opgetrokken uit hardgrauw bakstenen in kruisverband en afgewerkt met een
lintvoeg. Boven de vensters bevinden zich uitwaaierende strekken van anderhalve
steen hoog. De vensters zijn uitgevoerd als T-ramen met gedeelde bovenlichten.
Aan de onderzijde is de gevel voorzien van een gecementeerde plint. De toegang
van de woning was aanvankelijk via de voordeur in de gang tussen beide woningen.
De voordeur is nu een vast paneel. De ingang van beide woningen bevindt zich
thans in de linker zijgevel.
Foto Links: Twee
delen, één thuis. Het huidige vooraanzicht van een woning met een bijzondere
bouwstijlen. Foto Ad Pellemans.
Foto Rechts: 1936. Drukte vóór de
winkel. Voor de winkeldeur, van links naar rechts: Fien Smits-Heesbeen, Nellie
van Buul-Heesbeen en Rika Heesbeen. Collectie: Maarten v.d. Sanden.
Bouwstijl 35
In 1916 verleende de gemeente Vlijmen een vergunning om de
bestaande woning aan de straatzijde te verlengen met een voorhuis van 5,25
meter, bestemd als ‘kruidenierswinkel met verloflokaal’. Hierdoor kreeg de
voorgevel twee ingangsdeuren. In 1975 is de voorgevel vernieuwd, nadat het pand
zijn winkelbestemming had verloren en de woningen samengevoegd zijn. De twee
ingangsdeuren zijn toen vervangen door twee smallere vensters. Het eenlaagse
pand heeft een zadeldak, waarvan de nok haaks op de straat staat, en is sinds
1970 gedekt met blauw gesmoorde dakpannen van het type Verbeterde Holle. Het
dak is voorzien van een houten geveloverstek. De gevel is opgetrokken uit
roodbruine bakstenen in kruisverband. In 1990 is het voegwerk vernieuwd met een
witte knipvoeg. De vensters zijn uitgevoerd als schuiframen met drieruits
bovenlichten. Het kozijnhout van de vensters heeft velling en bewerkte
binnenhoeken. Boven de vensters bevinden zich getoogde rollagen van lichtgroen
geglazuurde stenen, met boogvelden die zijn gevuld met halve stenen. Naast de
rollagen zijn sierankers aangebracht. Aan de onderzijde is de gevel afgewerkt
met een gecementeerde plint.
De
winkel op 35
Zoals hierboven omschreven werd het voorhuis ingericht als ‘winkel en
proeflokaal’, waarbij Petronella Heesbeen-Kuijs de drijvende kracht was. De
klanten van het proeflokaal, of de herberg, waren voornamelijk voerlieden die
met paard en wagen hun vracht naar het nabijgelegen spoorwegstation brachten.
Voor de herberg stond een houten paardenkrib en aan de gevel hing een bord met
het opschrift: ‘SPOORZICHT KOFFIEHUIS’. De winkel kende in de loop der tijd
verschillende bestemmingen. Aanvankelijk betrof het een snoep- en
kruidenierswinkel, gecombineerd met de verkoop van textiel en manufacturen.
Omstreeks 1930 werden de winkel en de herberg overgenomen door dochter Nellie
van Buul-Heesbeen (1902–1977), gehuwd met mandenfabrikant Jan van Buul (1901–1939).
Zij stopte al snel met het café en de ruimte werd woongedeelte. De winkel zette
zij voort. Nellie verkocht er niet alleen kruidenierswaren, maar ook textiel,
breiwol, klompen, lijkwaden en andere goederen. In 1949 vond in het Patronaat
van Vlijmen de Middenstandstentoonstelling VLIJMITO plaats, waar Nellie met
twee stands vertegenwoordigd was: één voor kruidenierswaren en één voor
textiel. In 1962 werd de winkel overgenomen door dochter Leny (1937), gehuwd
met Tiny van der Sanden (1935-1988). Leny beëindigde haar winkelactiviteiten in
1969.
Bart Beaard