Een 36-jarige man bracht in juli 2025 zijn vriendin met
excessief geweld om het leven. Hij stampte de vrouw letterlijk dood in haar
eigen woning, terwijl haar dochtertje in de kamer daarnaast lag. De rechtbank
Oost-Brabant veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van vijftien jaar
en terbeschikkingstelling (tbs) met dwangverpleging.
De verdachte had die bewuste avond in de woning in Vlijmen
volgens eigen zeggen op diverse momenten ruzie met zijn vriendin. Op enig
moment kon hij zich niet meer beheersen en gaf hij zijn partner klappen en
trappen. Op basis van de bewijzen in het strafdossier stelt de rechtbank vast
dat hij vervolgens minimaal zeven keer met grote kracht en tot bloedens toe met
zijn schoen op het hoofd van het slachtoffer heeft gestampt en getrapt, terwijl
zij weerloos op de grond lag en geen kant op kon. Ook drukte hij minstens één
keer met kracht een voet op haar hals.
Uit onderzoek blijkt dat er sprake was van letsel aan het
hoofd, de hals, bloeduitstortingen over haar hele lichaam, meerdere ribbreuken
en een gescheurde lever. Dit betekent dat de verdachte langere tijd zeer grof
geweld heeft gebruikt en dat hij – zoals dat in juridische zin heet – vol opzet
had op de dood van zijn partner. Hij wilde haar op dat moment daadwerkelijk
doden.
Geweldsexplosie
Het slachtoffer is een nauwelijks te bevatten gruwelijke
dood gestorven in haar eigen woning, waar zij zich veilig had moeten kunnen
voelen. Het is niet te bevatten wat voor angst en pijn zij in haar laatste
momenten moet hebben gehad. Haar jongste dochtertje was tijdens de
geweldsexplosie aanwezig, huilde hard en werd door de politie aangetroffen in
een naastgelegen slaapkamer. De kans is groot dat het meisje hier de rest van
haar leven last van gaat hebben.
De verdachte deed de nabestaanden onherstelbaar leed aan. De
levens van de twee dochters van het slachtoffer zijn totaal veranderd, zij
moeten door zonder hun moeder en in de wetenschap dat zij op gruwelijke wijze
om het leven is gebracht. De ouders van de vrouw is overkomen wat geen ouder
moet overkomen: het overleven van hun eigen (en enige) kind, om een volkomen
onnodige reden.
Femicide
In deze zaak is sprake van partnerdoding. Dit veroorzaakt in
de samenleving ook bij niet direct betrokkenen gevoelens van afschuw en van
angst en onveiligheid. De maatschappelijke aandacht voor femicide, zoals het in
de volksmond wordt genoemd, maakt de samenleving bewust van de potentiële
kwetsbaarheid van vrouwen in turbulente relaties.
Voor de nabestaanden is het onverteerbaar dat zij geen
duidelijkheid hebben gekregen over wat die avond precies is voorgevallen. Veel
vragen zijn daarom onbeantwoord gebleven.
Intensieve behandeling
Volgens een psychiater en een psycholoog is er sprake van
een ziekelijke stoornis van de geestvermogens en is er een grote kans op
herhaling zonder intensieve behandeling. De rechtbank beschouwt de verdachte
als verminderd toerekeningsvatbaar en legt – om de maatschappij te beschermen –
tbs met dwangverpleging op. Vóór die behandeling moet hij een celstraf
uitzitten van vijftien jaar. Dit is een zwaardere straf dan de twaalf jaar die
de officier van justitie eiste. Volgens de rechtbank brengt die eis onvoldoende
tot uitdrukking op wat voor gruwelijke, brute en beestachtige wijze het
slachtoffer om het leven is gekomen. Daarnaast gaat de rechtbank - anders dan
de officier van justitie - uit van vol opzet.
Ook moet de verdachte de ouders van het slachtoffer
schadevergoedingen betalen van in totaal bijna 40.000 euro. De twee kinderen
moet hij ieder 40.000 euro betalen.
Bron: Rechtbank