Blog 22 Marie Louise: Deze week geen blog van mij. Zoals vorige week beloofd schrijven deze week een paar van mijn dierbaren een stukje over hoe zij mijn afvalrace ervaren.
Als eerste vriendin en oud-collega Hanneke. Every new day is a chance tot change your life!
Marie Louise, voor mij is het “Wiesje” omdat ik dat een veel lievere naam vindt dan Marie Louise (vind ik wat deftig en afstandelijker). Dus Wiesje is bezig met de laatste kilometers van haar Afvalrace die over toppen en dalen is gegaan. Deels met support maar in feite heeft ze zelf moeten ploeteren. Ik vind het knap dat ze, ondanks dat de kilo’s zoals bij anderen er niet afvlogen, toch heeft volgehouden. Dat de kilo’s er niet afvlogen heeft te maken, zoals wij weten, met haar diabetes, dus eigenlijk dubbel zo knap dat ze het volhoudt. En ja Wiesje is een “bijtertje” maar ze moet wel het gevoel hebben dat ze gesteund wordt. Ik ken Wiesje veelal uit haar werkverleden als testassistente / dyslexie behandelaar en je kunt geen enthousiastere, hartelijkere, eerlijkere en loyalere collega bedenken. Daarom denk ik dat het goed is, dat de mensen die haar in deze race hebben bijgestaan en hebben ondersteund, haar net zo enthousiast, hartelijk en loyaal blijven ondersteunen omdat de race, zoals bij velen, nooit is afgelopen. Ik blijf je in ieder geval steunen!!!! Wiesje vreselijk knap wat je gedaan hebt en nu volhouden en doorgaan.
Liefs, Hanneke
Lieve zus Ingrid aan het woord
Marie Louise begon in oktober vol enthousiasme aan de Afvalrace en zo staat ze er nog steeds in. Ze heeft heel gemotiveerd gesport en zich een nieuwe voedingsstijl aan gemeten. Ik lees met veel plezier haar blog en vaak geef ik een reactie. Daarmee hoop ik haar te steunen en een duwtje in de rug te geven. Ik hoop dat je tevreden zult zijn met het eindresultaat en ben hoe dan ook trots op je!
Ingrid
En natuurlijk mogen zus en vriendin Geranne én vriendin Su niet ontbreken!
Wij (Geranne, tweelingzus en vriendin en Su, beste vriendin) zijn gevraagd door Marie Louise om deze week het schrijven van haar blog over te nemen. Dit willen we natuurlijk graag voor haar doen, maar haar schrijfstijl overtreffen gaat ons vast niet lukken. Want wat hebben wij genoten van haar blogs iedere week. Ongeveer een half jaar geleden vertelde Marie Louise ons dat ze zich had opgegeven voor deze afvalrace. Nadat ze uitgekozen was voor een gesprek en dat voorbij was, had Marie Louise nooit verwacht dat ze uitgekozen zou worden! Na met een smoes naar de sportschool te zijn gelokt, werd haar duidelijk dat zij uitgekozen was voor deze enorme uitdaging. Wat was ze enorm blij en wij natuurlijk ook voor haar!
Vol goede moed is ze aan deze afvalrace begonnen en wat is ze gedisciplineerd, zelfs na al die maanden nog steeds. Je hoort Marie Louise nooit klagen dat ze weer naar de sportschool moet en dat al bijna een half jaar 5 keer per week. Dat is zelfs voor ons teveel van het goede! Ook haar eetpatroon heeft ze volledig aangepast. Dat het sporten en anders eten werkt, is heel goed aan Marie Louise te zien. Haar gezondheid is ook aanzienlijk verbeterd! Wij hopen dat ze dit patroon voort kan zetten, ook na de Afvalrace! Wij hebben er veel vertrouwen in dat het haar gaat lukken. Graag willen wij apart nog een persoonlijk stukje schrijven.
Lief zusje, wat ben ik blij voor je dat je deze kans hebt gekregen. Je hebt hem met beide handen aangegrepen en bent er helemaal voor gegaan. En het resultaat mag er nu al zeker zijn en dat met nog een maand te gaan! Wat zul je stralen op 1 april en terecht! Ik ben echt ongelofelijk trots op je, hoe je dit toch allemaal zelf hebt gedaan. Je bent erg goed bezig en ik weet zeker dat je ook na de Afvalrace gewoon zelf hiermee door zult gaan! You did it girl!! Dikke kus, Geranne
Lief vriendinnetje, dat ik trots op je ben dat weet je inmiddels wel. Ik vind dat je enorm goed je best doet daarin ook mij motiveert. Door samen te wandelen, fietsen en af en toe een terrasje heb ik door jou mogen ervaren dat ik bewegen op deze manier erg prettig vind. Dit gaan we zeker voortzetten na de Afvalrace en ik blijf achter jou staan. Je hebt nu al bewezen dat je het kan! Dikke kus, Su.
Lieve schatten, wat een mooie woorden. Jullie blog doet echt niet onder voor die van mij hoor! Jullie zeggen vaak hoe trots jullie op mij zijn, maar om het ook zwart op wit te zien heeft mij echt ontroerd. Dikke kus terug en ik hou van jullie!
Marie Louise (Wiesje)