De Afvalrace Heusden: Marie Louise krijgt ongelooflijk veel steun

De afgelopen week was wat mij betreft wat minder. Ik vond mezelf erg zielig en dat heeft niets met de Afvalrace te maken maar alles met mijn status als werkloze.

Normaal ben ik echt wel een positief persoon, maar deze week kreeg ik de zoveelste afwijzing binnen en nog wel voor een baan die me echt heel erg leuk leek. Donderdag en vrijdag merkte ik dat het ook zijn uitwerking heeft op het sporten. Alles leek moeizamer te gaan en de zin was er even niet. Toch was er na afloop weer een groot gevoel van voldoening. Voorheen zou het ook invloed hebben op mijn eten maar dat is gelukkig uitgebleven. Dat wil niet zeggen dat het niet moeilijk was, maar ik heb me er doorheen geslagen.

Deze week wil ik het hebben over de mensen die mij inspireren en motiveren. Dat zijn er echt wel heel veel, ik hou het bij een kleine groep mensen. Als eerste is daar mijn moeder die afgelopen september 87 jaar is geworden. Mijn vader is helaas al 32 jaar dood dus het grootste deel van mijn leven ben ik door mijn moeder opgevoed en begeleid. Dat heeft zij goed gedaan! Zij heeft best veel lichamelijke klachten maar ik hoor haar nooit klagen. Echt knap. Mijn moeder wilde helaas niet op de foto.

Op de ene foto staan mijn tweelingzus Geranne (links van mij) en vriendin Susanne (logischerwijs staat zij dan aan de rechterkant). Zij staan ook symbool voor de rest van de familie, vrienden en kennissen, omdat ik niet iedereen op de foto kan zetten, vandaar deze oplossing. Elke week wordt mij gevraagd hoe het gaat en worden bemoedigende woorden gesproken en complimenten gegeven. Verder krijg ik van deze en gene lekkere recepten die gezond zijn en in mijn voedingspatroon passen. Van alle kanten inspiratie dus!

Natuurlijk mogen ook Roger en Marian (andere foto), Margriet, José en Wilma niet ontbreken. Mijn partners in crime gedurende deze periode. Zij inspireren mij door met mij te sporten, af te zien en mij tot het uiterste te doen gaan (vooral Roger is hier erg goed in ;-)). En Joyce en Bianca mag ik ook niet vergeten. Dank je wel meiden voor jullie steun en motivatie.

Brenda van Riel heeft vorig jaar meegedaan bij de Afvalrace in Dongen. Vorige week belde zij om te vragen hoe het gaat, of ik nog op- en aanmerkingen heb. Ik weet dat ik bij haar ook terecht kan voor steun en vragen. En dat is fijn.

Zo draagt iedereen een steentje bij aan mijn afvalrace. En eerlijk gezegd ook in de persoonlijke groei die ik nu mee maak. Ik ben zo blij dat jullie allemaal in mijn leven zijn!

Ik had me voorgenomen deze week maar een korte blog te maken. Zoals jullie zien is dat niet gelukt! Ik zou nog zoveel mensen bij naam willen noemen...

Marie Louise