Struikelstenen — de Nederlandse vertaling van het
Duitse “Stolpersteine” — zijn betonnen gedenkstenen met een messing plaatje van
10 x 10 cm. Ze vermelden de naam, het geboortejaar, de datum van wegvoering en
de datum en plaats van overlijden van slachtoffers van vervolging tijdens de
oorlog. Vaak staat ook het kamp vermeld waar zij omkwamen. In onze gemeente herdenken
deze stenen Joodse slachtoffers. De
tekst begint met “Hier woonde” en markeert zo hun voormalige woonadres.
De struikelstenen liggen vlak in het trottoir en vallen
op door hun kleur en reflectie. Ze nodigen voorbijgangers uit om stil te staan
en door de knieën te gaan om de tekst te lezen. Met het buigen van hun hoofd
brengen zij symbolisch eer aan het slachtoffer. Het “struikelen” staat zo voor stilstaan
bij diens leven en lot. In maart 2019 zijn in Nieuwkuijk en Vlijmen struikelstenen
gelegd voor Josef Hirnheimer, Fritz Hirschfeld en Hans Leo Berg en jaarlijkse
herdenkingen houden hun herinnering levend. Op initiatief van de
Educatiecommissie van Heemkunde vertellen basisschoolleerlingen hun verhalen
door en leren zij de geschiedenis van hun woonomgeving kennen.
Tijdens de herdenking op 5 november in Nieuwkuijk
stonden leerlingen van groep 7 van BS Het Kompas stil bij de stenen voor Frits
Israël Hirschfeld en Hans Leo Israël Berg, die naast de schoolpoort liggen. Na
een openingswoord door Leo van den Hoven van de Educatiecommissie legden zij
bloemen en zelfgeschilderde witte steentjes bij de struikelsteentjes. Het
neerleggen van steentjes is een Joods gebruik als teken “wij zijn bij je graf
geweest en we denken aan jou”.
Een gezamenlijk gedicht van de klas werd
voorgelezen door Lana Tausch wat later samen met de groepsfoto, een plek bij de
plaquette van de struikelstenen in de school krijgt ’s Middags herdachten leerlingen van groep 8 van BS
de Vijfhoeven in Vlijmen Joseph Hirnheimer bij zijn struikelsteen aan Wolput
12.
Wethouder Annelies Kuijsten sprak namens de
gemeente en sloot af met de woorden: “Dank jullie wel dat jullie helpen deze verhalen
door te vertellen en vooral blijf dit doen.”
Nina en Ytske lazen een gedicht
voor en nadien werden er bloemen gelegd en de steentjes door de leerlingen.
Daarna werd ook een groepsfoto gemaakt, die een plek krijgt bij de plaquette
van de struikelsteen in de school.
Met deze jaarlijkse herdenkingen wordt de zorg voor
de struikelstenen doorgegeven aan de volgende generatie. Deze stenen herinneren
ons eraan dat onze vrijheid niet vanzelfsprekend is en dat we die vrijheid
moeten blijven bewaken.
Tekst: Leo van den Hoven Educatiecommissie Heemkunde “Onsenoort”
Foto's Wil Gulpen Fotografie