Seniorenvereniging Haarsteeg bezoekt tomatenkwekerij de “kleine Kaveling“

Op vrijdagmiddag 8 mei werd er een flinke groep van de Seniorenvereniging Haarsteeg ontvangen bij de “ kleine Kaveling “ aan de Tuinbouwweg in Haarsteeg. Er was erg veel belangstelling voor deze tomatenkwekerij, zo dicht bij huis.

De middag begonnen we met koffie/thee/koek en overheerlijke tomaten. Nadat de voorzitter de plm 38 leden welkom had geheten, gaf hij het woord aan Janus Kanters, de eigenaar van deze kassen, die 2,5 ha beslaan. Het bedrijf bestaat ongeveer 25 a 30 jaar en is begonnen met paprika’s en later werden het de tomaten. Op de tafels stonden kistjes met hommels, die zij gebruiken voor de bestuiving. De keuze voor hommels ipv bijen is omdat deze minder agressief zijn en bijen vinden tomatenbloemen niet zo lekker. Gemiddeld worden er zo’n 12 van die hommelkasten per week gebruikt die dan verdeeld staan over de paden tussen de planten. Er zijn plm 40 hommels per week actief en na een paar weken zijn dat er ongeveer 60. Die blijven dan 12 weken actief.

Er wordt zoveel mogelijk geteeld zonder bestrijdingsmiddelen en daar is ook iedere 3 weken een controle op. Eind januari worden de plantjes gekweekt op steenwol en iedere plant krijgt 4 stengels. Op het eind van het jaar zijn de planten 10 tot 15 meter hoog. Per dag krijgt iedere plant 15 liter water. We zagen ook diverse plukkers aan het werk, dat wordt allemaal met de hand gedaan en Janus heeft 30 mensen die dat doen. Als de teelt klaar is, zo rond november, gaat alles erg weer helemaal uit en wordt alles er opnieuw ingezet en begint het proces weer van voor af aan. Het belangrijkste bij dit bedrijf is de smaak van de tomaten. Ze zijn relatief gezien maar een klein bedrijf, maar doordat ze een erg goede smaak hebben, zijn ze erg gewild.

Na deze fascinerende uitleg en het allemaal in de kas gezien te hebben, liepen we nog langs de machinekamer en degene die daarin geïnteresseerd waren, konden daar een kijkje in nemen. Het waren gigantische machines. Maar als de tomaten rijp zijn, moeten ze natuurlijk ook verwerkt worden en dat doen ze in een ruimte op een paar 100 meter verder. Ook daar mochten wij zien hoe dat gebeurde en vooral hoe hard de mensen daar aan het werk waren met afwegen; verpakken; bestickeren etc. Uiteraard mochten we allemaal alvorens de ruimte in te gaan, een mooi mutsje opzetten, want je wilt natuurlijk geen loshangende haren erbij hebben.

Omdat de groep zo groot was, waren we in 2 groepen verdeeld en begon de ene groep aan de voorkant en de andere groep aan de achterkant. Toen beide groepen alles gezien hadden, mochten we daar in de kantine nog een bakje koffie of thee nuttigen. Het was een zeer interessante middag en iedereen ging weer wat wijzer naar huis, want ja, ook senioren kunnen iedere dag nog wat bij leren!