Frits van den Brand behoort tot de vaste inventaris van de Kuijkse Stratenloop

Zondag 11 januari staat in de nieuwe agenda van Frits van den Brand (64) al met rood omcirkel: dan wordt de Kuijkse Stratenloop gehouden. Frits hoort bij de inventaris, want 36 jaar geleden deed hij voor de eerste keer mee.

Het leven van een Bourgondiër kun je zomaar omgooien, daar weet Frits van den Brand alles van. ,,Ik was chef-kok in een restaurant. Dat is in principe een ongezond leven. Tot laat werken, daarna de werkdag afblussen met een pilsje. Ook was ik niet vies van een sigaret. Toch knaagde er iets, ingegeven doordat mijn vader een paar jaar daarvoor plotseling was overleden.” Die muizenissen in zijn hoofd omzetten in daden, dus sporten, daarin speelde zijn nicht Mieke Pullen een belangrijke rol. ,,Mieke had één passie: hardlopen. En ze was er heel goed in, ze is Nederlands kampioen en wereldkampioen geworden op de marathon. Ze raadde me om hardloopschoenen aan te schaffen.”

Zo geschiedde. En al heel snel stond Frits aan de start van Kuijkse Stratenloop. ,,Meteen vijftien kilometer gelopen. Ook nog eens in een mooie tijd, één uur vijftien. In de kantine dronken we er nog een paar glazen bier. Toen heb ik geroepen dat een halve marathon een makkie zou zijn. Iedereen lachte me uit. Vier maanden later haalde ik de finish in de marathon van Rotterdam.” In 2025 bereikte Frits in de havenstad een mijlpaal: stond 'ie voor de 25e keer aan de start werd daarvoor gehuldigd. ,,De marathon vind ik nog steeds een fantastische uitdaging. Wat mij betreft hadden ze Kuijkse Stratenloop niet verkort naar tien kilometer, maar verlengd naar 42.”

Dat onregelmatige leven is gebleven: hij heeft nu een eigen cateringbedrijf. ,,Ik ben er veel uren mee bezig, op onregelmatige tijden. Een druk baasje dus. Van tijd tot tijd maak ik mijn hoofd leeg, ga ik kilometers draaien. Kom ik moe thuis, spring onder de douche. Daarna ben ik weer het mannetje. Heerlijk is dat.” Ook fijn: ,,Ik heb bijna nooit blessures.”

In al die jaren heeft Frits de Kuijkse Stratenloop zien evolueren. ,,In het begin liepen we vijf rondjes van drie kilometer. Werd alles met pen en papier bijgehouden. Er was niks digitaal, je wist alleen de eindtijd. Nu werken ze met chips, dat maakt het allemaal een stuk makkelijker.” Wat ook is veranderd: ,,Vroeger stonden er bijna alleen atleten aan de start, echte hardlopers. Die wilden meestal een goede tijd neerzetten. Ook dat is minder geworden, alleen al deelnemen is belangrijker geworden. Daardoor wordt er ook een stuk langzamer gelopen.”

De beste hardloper die Nieuwkuijk heeft gekend, was Willy van der Lee. Als master een fenomeen op de marathon. Twee jaar geleden besloot de organisatie om de snelste loper te waarderen met de Willy van der Lee-trofee. ,,Dat zijn dus altijd mannen. Ik vond dat er voor de vrouwen ook zoiets moest komen. Aangekaart bij de organisatie, die vond het een goed idee. Het werd de Mieke Pullen-trofee, ze overleed in 2003.” Vorig jaar reikte Frits, die 1.19 op de halve heeft staan en 2.52 op de hele, die voor de eerste keer uit. ,,Vond ik heel bijzonder.”

Een aantal jaren is de stratenloop niet meer gehouden. Paste in een tijdsbeeld, er verdwenen vanwege minder belangstelling meer van dergelijke wedstrijden van de atletiekkalender. ,,Ik vond het verschrikkelijk, voor mij was het een echte thuiswedstrijd. Ik heb weleens gedacht: die keert nooit meer terug. Totdat er een paar enthousiastelingen, onder meer van DAK, er hun schouders onder hebben gezet. Nu is de stratenloop heel populair.” Waar Frits ook blij mee is: ,,Het draait niet alleen om hardlopen, al die toeschouwers langs de kant. Een deel van het inschrijfgeld gaat ook naar een goed doel.” En zijn doel? Een lekkere wedstrijd lopen, als voorbereiding op de halve marathon van DAK. ,,Ik zet altijd een stip aan de horizon.”