Column Jack Thomassen: 'Naar Pannenkoekenhuis D'n Berepot'

Jack Thomassen uit Drunen schrijft vele columns en korte verhalen. Voor Heusden.Nieuws zal hij ook in 2026 weer regelmatig een column schrijven over zijn belevenissen en met deze keer weer een nieuwe versie. Deze column gaat over 'Naar Pannenkoekenhuis D'n Berepot'

Een week nadat onze jongste zoon met vrouw en kindjes het in deze regio wereldberoemde pannenkoekenhuis D'n Berepot bezocht had, las ik in het Brabants Dagblad dat het restaurant binnenkort 30 jaar bestaat. De huidige eigenaren (Dominique en Nico) namen het succesvolle restaurant 3 jaar geleden over. Samen met hun gasten willen zij vieren dat D'n Berepot 3 decennia geleden in Nieuwkuijk startte. Toen ik het artikel in deze krant gelezen had, scrolde ik even door de foto's op mijn telefoon, tot gevonden werd wat ik zocht: twee van onze kleinkinderen, genietend van een heerlijke pannenkoek. Die helemaal op gingen.

Zoals u het van mij in de meeste verhalen gewend bent, komen nu herinneringen van mij aan de in het intro beschreven locatie. Helaas moet ik toegeven: ondanks dat ik ontzettend graag pannenkoeken lust, ben ik daar in die 30 jaren pas 1x binnen geweest om iets van het menu van dit restaurant te bestellen. Misschien ook wel omdat de pannenkoeken van ons Rian mij nét iets lekkerder smaken dan elders. Mmmm... weet je dat wel zeker, Sjakie? Slechts 1 keer? Nou, vooruit. Als je 'even iets drinken' op het sfeervolle terras meerekent, dan worden het toch wel meerdere bezoekjes.

Alhoewel het al een tijdje geleden is, kan ik me dat ene bezoek nog heel goed herinneren. Vooral omdat ik vrijwel meteen al bij het betreden van het gezellig ingerichte restaurant, de vriendelijke serveerster tegen me in het harnas had gejaagd. Niet dat ik grove taal gebruikte tegen het meisje, of moeilijk deed omdat we geen tafeltje bij het raam kregen toegewezen. Nee, ik dacht weer eens grappig (lees: bijdehand) te moeten zijn. Geen idee waarom eigenlijk. Maar goed, het ging zo:

Toen ik met mijn gezelschap het pannenkoekenhuis binnenstapte, kwam een kakafonie van geluid ons tegemoet. Eén grote verzameling van papa's, mama's, opa's, oma's en vooral veel rumoerige kindertjes zat er pannenkoeken op te peuzelen. De serveerster wees ons vriendelijk een tafeltje aan in een hoek. Een leuke plek om gezellig te praten en te eten. Echter toen ik mezelf uit mijn winterjas wilde bevrijdden, stelde ik de volgende (achteraf gezien nogal onnozele) vraag: 'Eehm, sorry, hoor. Maar toen ik telefonisch mijn reservering deed, hadden we toch afgesproken dat er juist vanavond GÉÉN kinderen binnen mochten komen?'

Oei, de vriendelijke lach verdween met dat 'lolletje' direct van haar gezicht. 'Dat is geen leuke grap meneer!', zei ze op bestraffende toon, draaide zich om en verdween richting keuken. Mij enigszins verontrustend, met de jas nog in m'n hand, achterlatend. Mijn tafelgenoten keken mij vragend aan: 'Pap? Wat heb je tegen haar gezegd? Ze keek nogal beledigd?' Op dat moment was ik me nog van geen kwaad bewust. Ik jokte dat ze waarschijnlijk mijn grapje niet begrepen had. Mijn dochter dacht er het hare van.

Eigenlijk maakte ik me wel een beetje zorgen. Zoals of het meisje niet linea recta naar de keuken was gelopen om de toen aanwezige pannenkoekenbakker een seintje te geven dat als er een bestelling doorkomt met bijvoorbeeld 3 kruisjes erachter genoteerd, deze pannenkoek met iets wat zuur smaakt, azijn of zo, te besprenkelen. In spanning wachtte ik af hoe het vanaf dan zou gaan? Zelfs onze kinderen viel het op dat ik plotseling niet meer zo enthousiast was. Immers: we gingen pannenkoeken eten, toch?

Nee, alle gekheid op een stokje. De meisjes van de bediening hielpen ons op alleraardigste wijze en gelukkig hoefde niemand bij ons aan tafel heel lang na te denken over een keuze uit de soms opmerkelijkste soorten pannenkoeken. Mijn bestelling was overigens een nogal klassieke: met appel. Die, eenmaal geserveerd, door mij ruim overgoten werd met schenkstroop. Dit alles smaakte (bijna) net zo lekker als thuis. 

Terwijl we gezellig kletsend op onze gerechten wachtten, speurde ik op de menukaart vluchtig door het grote aanbod aan pannenkoeken, op zoek naar de voor mij opmerkelijkste optie. En ja, dat was toch echt wel de 'Pannenkoek Frikandel Speciaal'. Precies, volgens het artikel in het Brabants Dagblad, nog steeds één van de meest bestelde pannenkoeken, sinds die jaren geleden voor het eerst geïntroduceerd werd.

Tot slot wil ik Pannenkoekenhuis D'N BEREPOT in Nieuwkuijk, van harte feliciteren met het 30-jarig bestaan. En wie weet tot binnenkort, voor zomaar een 2e bezoek aan jullie sfeervolle en gezellige restaurant!