Marie van de Middelhaai: Ik zè-j-’n búítekèènd

Vlijmens meest ouderwetse boerin, Marie van de Middelhaai alias Marja Kivits deelt ook verhalen aan de lezers van Heusden.Nieuws. Marie van de Middelhaai treedt binnen en buiten de gemeente op met liedjes en verhalen van vroeger, in dialect.

Marie van de Middelhaai geeft 20 jaar rondleidingen in en rond haar boerderij uit 1650, die anno 1750 een stenen voorgevel met schuiframen kreeg en anno 1890 werd voorzien van een herd (historische huiskamer), een geut (historische keuken) met pomp en kelder, een plee met poepdoos enz. en sindsdien nauwelijks is veranderd.

Marie leeft ouderwets: zij slaapt in de bedstee, breit haar eigen sokken en borstrokken, spreekt ‘t Vlijmens dialect, heeft een kabinet vol Vlijmense mutsen en eet ouderwetse (vergeten) groenten uit haar moeshof.De boerderijbiotoop (de omgeving van de boerderij) is nog ouderwets groen.

Déés wèèk prizzeteer ik hier vèùr jullie het lied: Ik zè-j-’n búítekèènd.
Ik zè gèère (vèùr de Hàòrstéég: gaare) búíten, altij al zó gewist. Vruuger spèùlde-n-ik bij óóns op d’n dam. Die waar nog van zaand, dus ik wier mi-j-’t spéúlen aalt flink zwart. Mer daor waar de tèèl góéd vèùr, war. Ik déén hutjes bouwen, bóòm klimmen, slóike springen en, ès ’t gerèèged ha, mi ‘ne stok in ‘ne plaas stàòn te ruuren. Nou spéúl ik dè ammel nie mir, mer toch zè’k nou ók aalt véúl búíten. Ik heb hier van al te dóén, krek ès m’n kuierpaoike bijhaauwen mi snoeien en de rùìgt schoefelen, m’ne moeshof alle zàòterdaogen in visgraot rèèven (op se sondegs!) en in’t vèùjaor m’nen hof omspaoien. Ik heb ‘ne moeshof veur en aachter m’n bóéderijke. Dus aalt dubbelt spaoien. En bij ’t spaoien vèèn ik aalt anderaande zaoken van vruuger: muntjes, pèèpeköpkes, looien kógels, lémen knikkers, stukskes Makkumse tégeltjes, gróòte en klèèn schèèrfkes van d’éèn of d’aander stéèngóéd\. .. Ik kóóm ’t hier gelèèk tégen. Dè komt omdè-j-’t hier zó verrekkes oud is, war. D’aauwste schèèrfkes hier stammen van rond 1550, heb ik van ‘ne schervelóóg gehèùrd. Pèèpeköpkes van 1650 tot 1900. Ik bewaor ’t ammaol, sund om weg te gooien. Ik heb hier nou ondertussen *kiesten vol mi ‘sund’.

Ik zè-j-’n búítekèènd
M’n lèènten wapp’ren in de wèènd
Ik heb ’n blos op m’n wangen
Zè nie vèùr éèn gat te vangen
Ik zè-j-’n búítekèènd

Ik zè-j-’n búítekèènd
M’n zakken vol mi wè-j-ik vèèn
’n Pèèpeköpke, stukske glas
Alles wè van vruuger was
Ik zè-j-‘n búítekèènd

Ik zè-j-’n búítekèènd
Ik fiets altij bè tégewèènd
Ik zet er aalt ‘ne rúíter hooi
Ók snîw en kaauw dè vèèn ik mooi
Ik zè-j-’n búítekèènd

Ik zè-j-’n búítekèènd
Ik daans hil dikkels in de wèènd
Mi blóòte vóéten in ’t gras
Of ’t aalt de maaimàònd was
Ik zè-j-’n búítekèènd

Woorden ùìt m’n woordeboek:
*kiest = kist

Houdoe, war. Marie

Reageren?
Nassau Dwarsstraat 5
5251 KJ Vlijmen
Tel 073-5118524
E-mail [email protected]
Website  www.marievandemiddelhaai.nl

Lees hier nog meer over Marie van de Middelhaai