Afgelopen vrijdag gaf Willemijn Bol uit Heusden een lezing
in het museum van het Gouverneurshuis. Een lezing met de titel ‘De oorlog van
ome Wim’. Zij sprak over de oorlogservaringen van haar geliefde oudoom Wim, een
broer van haar grootvader en schilder Kees Bol. Bij een bezoek aan hem in
Australië kreeg Bol van haar oudoom een aantal documenten over de Tweede
Wereldoorlog en gaf hier uitleg over onder de bezoekers.
“Mijn oom Wim was eigenlijk mijn oudoom, hij was een jongere
broer van mijn grootvader Kees Bol. Maar iedereen in de familie sprak altijd
van ome Wim. Ik heb hem in mijn leven maar enkele keren meegemaakt omdat hij in
1953 met zijn gezin naar Australië was geëmigreerd. Een enkele keer kwam hij
voor familiebezoek terug naar Nederland. Hij verbleef dan in Heusden, in het
huisje van opa Bol aan de Demer. Vanaf de eerste kennismaking was er een
klik tussen ons, Wim was een ongelooflijke sympathieke, open man. Hij kon net
als opa Bol prachtig vertellen en bezat dezelfde soort humor.
Zijn verhalen
over de Tweede Wereldoorlog maakten een enorme indruk op mij. Twaalf jaar
geleden zocht ik hem op in Australië. Ik was nog net op tijd, een jaar later
overleed hij. Vlak voor mijn vertrek terug naar Nederland stopte hij mij nog
gauw een stapel papieren toe, een verslag van wat hij in de laatste maanden van
de oorlog had meegemaakt als dwangarbeider in Duitsland. Het was een verhaal
over angst, wanhoop, honger, ziekte, de dood maar ook over geloof,
vastberadenheid, veerkracht, kameraadschap en geluk. Een verhaal dat ook
vandaag de dag nog moet worden verteld, zeker in de context van wat er helaas
nog altijd in de wereld gaande is. Om ons eraan te blijven herinneren, dit nooit
meer”.