Oversteken en gedenken
De redactie ontving onderstaande bericht van Michel Omtzigt Kapitein der Genie BD 101 GNBAT Wezep. Speciaal voor de Veteranen uit de gemeente Heusden die de March in de toekomst ook willen gaan lopen.
Het is in de week voorafgaande aan de 100eVierdaagse als ik bij mijn vriendin, een artikeltje lees over de “Sunset March”. Dit trekt direct mijn aandacht en bij thuiskomst ga ik op Google op zoek naar informatie. Al snel kom ik op de betreffende site, waarop een potentiële veteraan zich kan aanmelden om bij zonsondergang deze “mars” te lopen.
Dan komt bij mij op “wat zou voor mij zelf een goede dag zijn”?, diverse dagen passeren, zoals vertrek of thuiskomst van eerdere missies. Ik kijk in het aanmeldingsoverzicht, omdat mijn echtgenote de Veteranen een warm hart toedroeg, ook ik ben een van hen, wil ik graag als aan eerbetoon en dank aan haar en alle levende, overledene en thans nog dienende veteranen deze mars lopen.
In de lijst is nog plaats op 4 augustus, dit is de sterfdag van mijn echtgenote, die een jaar geleden is overleden aan de gevolgen van ALS.
Een week voorafgaande aan de te lopen mars heb ik samen met mijn vriendin een korte verkenningstocht gemaakt. Bij het startpunt onder de omgekeerde V aangekomen voelde ik een warme emotie vrijkomen. Ondanks dat ik de 2ewereldoorlog niet heb meegemaakt voelde ik toch de emoties die de geallieerden hebben moeten meemaken tijds de ”Oversteek”.
De gedachte om de mars in deze vorm te mogen lopen is voor mij een verwerking in mijn rouwproces maar daarnaast symboliseert dit ook mijn betrokkenheid met de veteranen.
Op de dag van “mijn mars” start en we als het eerste paar lampen aangaat, het is dan 21:20. Ik ervaar een trots gevoel, ik draag mijn medailles en veteranen- en genie insigne. Dit betekent veel voor mij omdat ik in 2006 en 2007 als gemilitariseerde burger in Afghanistan, onder de vlag van het 101GNBAT Wezep, heb gediend. Samen met mij maakt mijn vriendin, twee veteranen (Marine/Mariniers) alsook twee inwoners van Lent de “Oversteek”.
Telkens als ik iets onderneem wat buiten mijn werk om met Defensie te maken heeft voel ik de betrokkenheid van de personen onderling. Na ongeveer 12 minuten bereiken we de overkant brengen een eregroet bij het monument en sluiten hiermee de “March” af.
Trots en voldaan keer ik huiswaarts, in mijn hoofd speelt van alles, maar het mooiste was om dit te mogen doen vooral voor mijn overleden echtgenote A.C.M. Kroot. Dit zal niet de laatste keer zijn dat ik als veteraan aan deze “mars” heb deelgenomen.
