Ronny Everaerts architect van bijna een dubbele mijlpaal voor V.V. Nieuwkuijk

In de verlenging ging Nieuwkuijk op het hoofdveld van Emplina onderuit tegen Nivo Sparta dat naar de eerste klasse promoveert. Lang treuren deed Ronny Everaerts (52), die naar Sparta’25 verkast, niet. ,,We hebben  de afgelopen drie seizoenen buitengewoon goed gepresteerd.” In mei 2024 werd Kuijk kampioen in de derde klasse, nooit eerder speelde de club die aan zijn honderdste levensjaar bezig is op zo'n hoog niveau.

In die tweede klasse leek handhaven het hoogst haalbare, maar bereikte Kuijk de fijne nacompetitie. En wéér werd bijna een grote stap gezet. Dan mag je jezelf - al zal Everaerts dat zelf nooit doen - de architect noemen van dit succesvolle Kuijk. Zijn karakter is een bouwsteen geweest. Everaerts, die volgend seizoen bij Sparta'25 aan de slag gaat: ,,Ik heb grote passie voor het vak, steek er úren in. Tot in detailniveau.  Zo wil ik alles weten van de tegenstanders, zodat de jongens zo goed mogelijjk geprepareerd zijn."

Wat ook heeft geholpen: een stukje creativiteit. ,,Afgelopen zondag, voor de halve finale tegen Theole, hebben sponsors en supporters op mijn verzoek een filmpje opgenomen om de jongens een hart onder de riem te steken. Dat maakt toch iets extra’s los.” Dat bleek: Kuijk kwam tegen de zaterdagtweedeklasser geen moment in de problemen, dwong met een 2-0 zege die finale af. En hij weet spelers kennelijk te raken. Want bij nagenoeg alle clubs waar hij de afgelopen 25 jaar heeft gewerkt, werden prijzen gepakt. "Het is de uitdaging om een groep mee te krijgen in de ambitie die er is. Bij mij, bij de verwachting van de club. Daarbij draait het zeker niet alleen om de kwaliteit van de trainingen, of je tactisch inzicht. Je moet een relatie opbouwen met de spelers. Laten zien dat je er bent voor hen. Dat je een voetballer ondersteunt als die het privé moeilijk heeft. Ja, hebben we bij Kuijk ook meegemaakt. Zo is de vader van Alex van de Water overleden. Ik ben naar de uitvaart geweest. De familie vond dat mooi, voor mij was het vanzelfsprekend. Echt betrokken zijn, dat betaalt zich terug. In de relatie, op het veld."

Everaerts, die bij de KNVB docenten opleidt, zegt dat naast de goede lichting de club zelf ook de eer op mag strijken voor de prachtige prestaties. "Kuijk is een heel stabiele club. Het bestuur weet wat het wil, voert een beleid dat past bij een dorpsclub. Voetballen met eigen spelers, niemand aantrekken. Dus staat er geen pot met geld klaar. Dat heeft niet alleen een charme, het zorgt ook voor rust in een groep. En het bestuur had een visie. Zoals het implementeren van jonge spelers in het eerste.  Ook op dat vlak hebben we stappen gezet."

Everaerts verlaat met een heel goed gevoel Nieuwkuijk.  "Het waren prachtige jaren. Ook voor mij ongekend. En, wat ik ook belangrijk vind: ik heb hier vrienden gemaakt. Een hechte en warme club, ook dat zal me altijd bijblijven."