Marie van de Middelhaai: Ankie Wolbaol

Vlijmens meest ouderwetse boerin, Marie van de Middelhaai alias Marja Kivits deelt ook verhalen aan de lezers van Heusden.Nieuws. Marie van de Middelhaai treedt binnen en buiten de gemeente op met liedjes en verhalen van vroeger, in dialect.

Marie van de Middelhaai geeft 20 jaar rondleidingen in en rond haar boerderij uit 1650, die anno 1750 een stenen voorgevel met schuiframen kreeg en anno 1890 werd voorzien van een herd (historische huiskamer), een geut (historische keuken) met pomp en kelder, een plee met poepdoos enz. en sindsdien nauwelijks is veranderd.

Marie leeft ouderwets: zij slaapt in de bedstee, breit haar eigen sokken en borstrokken, spreekt ‘t Vlijmens dialect, heeft een kabinet vol Vlijmense mutsen en eet ouderwetse (vergeten) groenten uit haar moeshof.De boerderijbiotoop (de omgeving van de boerderij) is nog ouderwets groen.

Wilde de aauwverwetse filmkes gèère (vèùr de Hàòrstéég: gaare) zíén, dan kande die op Facebook vèènden gewóón onder de naom Marie van de Middelhaai. Déés wèèk prizzeteer ik hier vèùr jullie het lied: Ankie Wolbaol.

Ankie Wolbaol.
De *buukeheg hier is déés wèèk in ’t blad geschóten. Ès ik *unne gèèt waar, dan ha’k er m’n taand in gezet, zo lekker fris jong grúún, dè-j-’t er ùìt zie. Ik ha jaoren gelejen ‘ne gèèt: óóns Ankie, ‘nen angoragèèt, die hè ’n sórt van wollen vaacht, bekaant ès van ’n schaop mer dan mi lang pèèpekrullekes. Dieje vaacht hoefde nóòt nie te knippen, de gèèt góit ‘em èèges aaf. Daor kan ze ’n pàòr daog óver dóén. Dan hangt er zunne sliert wol aachter d’r àòn te slèèpen. Ès ge daor dan op gàòt staon en ze lópt eweg, dan hedde zó d’ren hille vaacht. En dan zie zunnen angoragèèt d’r ekkes krek úít ès ’ne gewóne gèèt, mi kort wit haor, ’n sikske en hores, tot d’r pèèpekrullekes wir gàòn gruuien.

Óóns Ankie hemme gekrégen van Thea’s, die ha twee angoragèèten: Ankie en Gora. Thea ha d’r déénk nie op *geteld dè angoragèèten hil góéd kannen springen. Ik docht dè Gora eweg is gelóòpen. Ankie sprong alle daogen óver de heg en fraat d’n bùùrman zunne moeshof en blomhof kaol en sprong dan wir trug. Om dàòrom móóg ze bè mèèn kómen wónen. De kèènder hebben d’r d’ren aachternaom gegéven: Wolbaol.

D’n irste d’n besten dag sprong ze óver gaos hénen van éne méter taggeteg hóòg, rèècht de kiepekooi in, om daor ’t kiepevoeier van óóns kiepen te jatten. Zó gaauw ze ’t op hai dan sprong ze de op d’r dooi gemak de kiepekooi wir úít. Sééns hemme óóns Ankie àòn ’n lóòplèèn gezet, mer dan moeste wel góéd opletten dè se nie bè de waslèèn kos, want ze spèùlde gèère (vèùr de Hàòrstéég: gaare) mi de waas. Ze trok ’t gelèèk de lèèn aaf. Ik wéét nog dè-j-ik ‘es mi d’r heb stàòn touwtrekken om ’n spèèkerbroek. Zij ha d’n éne kaant in d’ren bek en ik d’n aandere in m’n haand. Man, man! Mer wijers echt ’n hil gezelleg birst. Ès ge thúís kwaamt, zó om d’n hoek, dan hiette ze ‘ew aalt welkom mi d’r gemekker. Ik mis d’r nog alledag.

Ankie Wolbaol
Ze wónd’ op ’n bóéderijke
verschólen in ’t groen
Ze von ‘t ’n prachteg plekske
Ze kon d’r niks àòn dóén
In ’t gruun verschólen
líép ze daor dan rond
Ze aat er van de blaoikes
en de blumkes van de grond

Ankie Wolbaol, óónze gèèt
Wó d’r plekske hier nie kwèèt

In ’t vèùrjaor wierp óóns Ankie
d’re wèèntervaacht aalt aaf
Ze waar hil zenuwèchteg
Ze pieste al bè geblaf
Ze waar ók hil gezelleg
‘nen echten angoragèèt
Ze gaaf ‘ew altij antwoord
Ge kont alles bè d’r kwèèt

Ankie Wolbaol, óónze gèèt
gaaf óóns véúl gezelleghed

Vruuger waar óóns Ankie
’n jonge slaanke den
Ze sprong d’r mi gemak
óver éèn méter taggeteg héén
En hong er in de zómer
De waslèèn himmel vol
Dan ging ze mi-j-’n rökske
of ‘nen handdoek op d’n hol

Ankie Wolbaol, óónze gèèt
rökskes wieren verlejen tèèd

Óóns Ankie waar ‘ne wolbaol
‘nen echten angoragèèt
D’r tanden kúís versléten
Ze waar d’r al wè kwèèt
’t Bèèten gong nie mir van harte
mer sebbelen nog wel
Ès ’t vrouwke mer alles kort sneei
dan kwaam ze d’r nog wel

Ankie Wolbaol, óónze gèèt
Zonder taand nog gulzeghed

’s Zondegs gongeme saomen
ikke-n-en de gèèt
gezelleg àòn de wandel
hier aachter óver d’n dèèk
Lóòpen àòn ’n touwke
Dè déén se mi gemak
Wir in galop nàòr húís toe
vèùr de muesli in d’ren bak

Ankie Wolbaol, óónze gèèt
Nou al jaoren verlejen tèèd.

Woorden ùìt m’n woordeboek:
buukeheg = beukenheg
‘ne gèèt: ook al is ’n geit ’n vrouwtje, toch krijgt ze in ’t dialect ’n mannelijk lidwoord
op geteld = op gerekend

Houdoe, war. Marie

Reageren?
Nassau Dwarsstraat 5
5251 KJ Vlijmen
Tel 073-5118524
E-mail [email protected]
Website  www.marievandemiddelhaai.nl

Lees hier nog meer over Marie van de Middelhaai