Vlijmens meest ouderwetse boerin, Marie van de Middelhaai alias Marja Kivits deelt ook verhalen aan de lezers van Heusden.Nieuws. Marie van de Middelhaai treedt binnen en buiten de gemeente op met liedjes en verhalen van vroeger, in dialect.
Marie van de Middelhaai geeft 20 jaar rondleidingen in en rond haar boerderij uit 1650, die anno 1750 een stenen voorgevel met schuiframen kreeg en anno 1890 werd voorzien van een herd (historische huiskamer), een geut (historische keuken) met pomp en kelder, een plee met poepdoos enz. en sindsdien nauwelijks is veranderd.
Marie leeft ouderwets: zij slaapt in de bedstee, breit haar eigen sokken en borstrokken, spreekt ‘t Vlijmens dialect, heeft een kabinet vol Vlijmense mutsen en eet ouderwetse (vergeten) groenten uit haar moeshof.De boerderijbiotoop (de omgeving van de boerderij) is nog ouderwets groen.
Óónze witten haon
Wilde de aauwverwetse filmkes gèère (vèùr de Hàòrstéég:
gaare) zíén, dan kande die op Facebook vèènden gewóón onder de naom Marie van
de Middelhaai. Déés wèèk prizzeteer ik hier vèùr jullie het lied: Óónze witten
haon.
Ik heb hier aalt kiepen gehaad. ’t Begon mi ‘nen haon en 6
kiepkes van de pestoor. Die kiepkes *linnen gin aaier mir, zi-t-ie. Óóns vaoder
kréég ze vèùr de soep. Ik ha mi ’t hille stelleke te dóén en heb ze nàòr hieren
gehàòld vèùr de gezelleghed. Làò lóòpen, làò lóòpen, docht ik, ze lóòpen hier
niks nie in de wéég. Omdè’k d’r van ùìtgééng dè-j-’t aauw wefkes waren, die gin
aaier mir linnen, hè’k ók nóòt nie ’n aai wizzen zúúken. Nou, dè hè’k gewéten.
Dieje pestoor wies, déénk, nie dè kiepen in de wèèntertèèd gin aaier leggen,
vus te vruug donker dan, die haauwen aalt ‘ne wèènterstop, war, en beginnen pas
in ’t vèùjaor wir mi d’ren aaierleg. ’t Waren himmaol gin aauw wefkes dus en
daor kwaam ik in maai aachter, in ’t zelfde jaor dè óóns Mariken geboren wier,
toen er van alle kaanten 60 (!) kúíkes tevèùrschèèn kwamen! Ik ha d’r tóén nog
lol om mer dè duurde nie zó hil lang: 40 wieren er haon en 20 kiep. Die haonen
gééngen vèèchten wie hàòntje de vèùrste móóg worren en kiepen ùìt móóg zúúken.
D’n aauwen haon déén nie mee, die ha al ’n haorem. De stèèrkste (vèùr de
Hàòrstéég: starkste) vèèchtersbaos èègende z’n èègen ’n stuk of zéúven kiepkes
toe, meer kan éènen haon nie aon, za’k mer zeggen. De twidde vèèchtersbaos in
rij ók ’n stuk of zéúven, d’n derde de leste 6 kiepkes en d’aander 37 haonen
han ’t nàòkèèken, war. Nou, dè wier me wè, want die 37 óvergeschóten
vrijgezelle haonen zaten hil d’n dag te loeren op ’n alléénlópede kiep en ès ze
’n kaanske zagen, dóken ze daor mee op, d’n éène nàò d’n aandere. Ès d’n haon
van dè kiepke dè zaag, dan gééng hij d’r ók nog ‘es ‘ne keer óver hénen om te
laoten zíén dè-j-’t hum kiep waar. Die kiepkes han werkelek waor hier gin
lèèven. Ik kos ’t nie àòn zíén. Ik heb óóns vaoder d’r tóén bijgehàòld en
nàòderaand hil óóns femilie ùìtgenódegd op d’n haon-kerrie! Sééns hè’k aalt
vórt aalt aaier ùìtgehàòld.
’n Jaor of tíén laoter hamme ‘ne witten haon, ‘n
zijdehoentje, óóns kèènder zéénen ‘ne punkhaon. Ge kint dè wel: zunnen haon mi
vèèren die alle kaanten ùìtstèèken, ’ne gróòte wilde kúíf op z’ne kop en
sökskes àòn z’n póòten. Hij zaag er nie inkelt aoreg úít, hij kukelde ók hil
aoreg: hij zi aachter elke kukeleku … òòh! Krek of ie zunnen èègen kraai
prachteg von. Óóns Mariken en ikke vonnen dè zó koddeg dè me daor tóén saomen
’n liedje op gemàòkt hebben. En meschient zalde ’t nie geléúven van mèèn, die aauwverwetse
boerin, mer ’t is ‘ne *rep geworren. Ès ge-n-‘em wilt heuren, moete mer ‘es op
facebook lùìsteren gaon, mer paast op: ’t is ’n àònstèèkelek milledieke,
meschient blèfde’t de hil wèèk zingen. ’n Gewàòrschouwd mééns telt vèùr twee,
war.
Óónze witten haon
Óónze witten haon die ha ’n gebrek
Hij von z’n èègen gekraai te gek
De kiepen die laachten d’r èègen rot
’t Waar vèùr woorden ók te zot
Tok, tok, tòòk, tok, tok, tok
Tok, tok, tòòk, kukelekuu … òòh!
Hij kukelde hier en hij kukelde daor
Mer z’ne kukel waar zó raor
want àòn ’t èènde van z’ne kraai
Zi-t-ie: Òòh, dè waar fraai!
Tok, tok, tòòk, tok, tok, tok
Tok, tok, tòòk, kukelekuu … òòh!
bonten haon die waar d’n baos
Óónze witte waar aalt d’n haos
Elke keer wier ie gepikt
Mer stoppen déén-t-ie nie mi z’n kukeltik
Tok, tok, tòòk, tok, tok, tok
Tok, tok, tòòk, kukelekuu … òòh!
Hij waar gróòt en hij waar fier
En hij wonde jaoren hier
Mer gin kiep kéék nàòr ‘em om
Ze vonnen ‘em allemaol hartstikke stom
Tok, tok, tòòk, tok, tok, tok
Tok, tok, tòòk, kukelekuu … òòh!
Óónze witten haon die waar van mèèn
En ik von dè-t-ie d’r best móóg zèèn
Zunne knappe kèèrel wit van haor
Ik zó zeggen: kraaien maar!
Tok, tok, tòòk, tok, tok, tok
Tok, tok, tòòk, kukelekuu … òòh!
Woorden ùìt m’n woordeboek:
*linnen = legden
*rep = snel, ritmisch praten op muziek
Houdoe, war. Marie
Reageren?Nassau Dwarsstraat 5
5251 KJ Vlijmen
Tel 073-5118524
E-mail
[email protected]Website www.marievandemiddelhaai.nl
Lees
hier nog meer over Marie van de Middelhaai