Marie van de Middelhaai bezoekt De Zonnebloem afdeling Drunen-Elshout

Zaterdagmiddag 7 september werd Marie in het kader van de “Zonnedag” uitgenodigd om de gasten een inzicht te geven in het leven in Brabant van vroeger. Marie neemt dan “aaltij anderaande aauwverwets spul mee om de sfeer ’n bietje 19e eeuws te krijgen”.

Rond half een werd ze opgehaald van haar boerderij uit 1650 om haar met haar “zooi” in een volle auto van Vlijmen naar Elshout te vervoeren, want zelf heeft ze alleen maar en fiets.

Nog voor dat de gasten kwamen, werd d’n Elshof 19e eeuws ingericht met een tafeltje met een kleedje vol met kleine ouderwetse attributen en als top een lange waslijn met wasgoed uit die tijd. Prompt om 2 uur startte Marie haar programma met een lied met een introductie over zichzelf.

Ze woont en leeft in haar boerderij, welke  “gemoderniseerd” werd in 1890 met een “geut mee  stromend water door een pomp”, een (plons)plee en een  “herd mee en’nen bedstee”.  Verschillende eigen en oude liedjes werden gezongen,  zoals bv. “ouwe Jan en jonge Jan gingen pompen” en  allen zongen mee. Ze had voor iedereen een  aardappelstamper en houten lepel meegebracht, zodat  iedereen een ritme op een lied met een ¾-maat mee kon  slaan.

Ondertussen genoten de gasten van een  koffie/thee met een stroopwafel en in de  pauze nog een drankje naar keuze. Marie ging door met een uitleg van wat er aan de waslijn hing. Een waslijn zonder  de tegenwoordige wasknijpers, maar twee in elkaar gedraaide touwen, waar de punten  van de was simpelweg tussen geduwd  werden.                                      

Zo hing er een soort dekbedovertrek aan de waslijn, maar deze  werd vroeger met hooi gevuld en met een extra tijk over je heen  gelegd. Twee mensen uit het publiek werden gevraagd de  onderbroeken uit die tijd aan te doen. Marie gaf dan uitleg hoe  deze werden gebruikt.

De mannelijke onderbroek bestond uit 2 helften, die bij elkaar geknoopt een broek vormden met open kruis. De Engelse  vertaling van broek is wellicht daarom “a pair of trousers” of  “underpants” (=meervoud).

De “onderbroek” voor de vrouwen had aan de achterkant een klep, die naar beneden en naar voren gehaald kon worden om de behoefte te doen. Een hoofddeksel moest toen ook nog gedragen worden, want het was niet netjes je haren te laten zien.  

Er werd veel gelachen om alle hilarische taferelen, er werd geluisterd naar de verschillende liedjes en er werden vele herinneringen uit de oude tijd opgehaald. Een geslaagde middag voor de gasten van de Zonnebloem Drunen-Elshout en Marie werd weer met haar “zooi” naar haar boerderij gebracht.