Marie van de Middelhaai: De tàòfel

Vlijmens meest ouderwetse boerin, Marie van de Middelhaai alias Marja Kivits deelt ook verhalen aan de lezers van Heusden.Nieuws. Marie van de Middelhaai treedt binnen en buiten de gemeente op met liedjes en verhalen van vroeger, in dialect.

Marie van de Middelhaai geeft 20 jaar rondleidingen in en rond haar boerderij uit 1650, die anno 1750 een stenen voorgevel met schuiframen kreeg en anno 1890 werd voorzien van een herd (historische huiskamer), een geut (historische keuken) met pomp en kelder, een plee met poepdoos enz. en sindsdien nauwelijks is veranderd.

Marie leeft ouderwets: zij slaapt in de bedstee, breit haar eigen sokken en borstrokken, spreekt ‘t Vlijmens dialect, heeft een kabinet vol Vlijmense mutsen en eet ouderwetse (vergeten) groenten uit haar moeshof.De boerderijbiotoop (de omgeving van de boerderij) is nog ouderwets groen.

De tàòfel
Wilde de aauwverwetse filmkes gèère (vèùr de Hàòrstéég: gaare) zíén, dan kande die op Facebook vèènden gewóón onder de naom Marie van de Middelhaai. Déés wèèk prizzeteer ik hier vèùr jullie het lied: De tàòfel.

Och, och, och, wè hè’k van de wèèk toch fîst gehaad bij de vrouwesaxefóónclub Saxebelle. De *bótter tégen de zulder! Ze bestóónen 25 jaoren en gaven ’n gróòt fîst saomen mi de Decibellen. M’n óòr túúten d’r nog van. Ik waar saomen mi 2 aander vrouwspesónen ùìtgenódegd om te kómen dirigeren. Maestro noemden ze ‘t. Nou ik heb ’t er mer krekke góéd afgebrocht, want ik waar halleverwége de kluts kwèèt. Mer dèùr ’n wonderke waar ik bè d’n afslag toch krekke tegelèèk mi de saxefonistes àòn ’t èènd van de meziek. Èènd góéd, al góéd, war.

D’r waar van al te dóén, nie inkelt dieje Maestro, de saxefóóndaomes spèùlden de sterren van d’n hémel; ze spèùlden ók ’n *möpke Spàònse meziek en ’n geweldege Spàònse daanseres daanste d’r bij. Hil onverwochs kwaam er ‘ne gevàòrleke stíér op en die zaag, gadsamme, mèène rooie zaddoek. Man, man, ik kréég er bekaant ’n hartverzakking van. Van de schrik hè’k ’n lekker bekske slappe thee gekrégen mi wè lekkers d’r bij. ’n Kaol bakske kan mèèn nie zó bekoren. Gif mèèn ’t allerliefste mer ‘ne lekkere melkseclaodenbol mi van die zaoleg zaachte rómege melkseclaode. Die haol ik dan aalt ok mi m’ne verjaordag. Oe toch zó lekker bij ’n bekske slappe thee, war. Mer ’n verjaordagsféèsje valt hier nie aalt mee. Ik moet hier aalt m’n tàòfels hil naauw nirzetten, want de vloer in m’nen herd lig nie wàòterpaas. È ge d’r nie op let, stàò die tàòfel ammel te *kwikken en te schommelen, war, en dan *kwaanselt ‘ewe slappe thee ‘n hilt óver de raand van ‘ew kumke.

De tàòfel
De tàòfel, de tàòfel bij óóns in d’n herd
stàò-t-er ginne stúíver wèèrd
Ze schommelt, ze hobbelt, ze hukkelt en hipt
Ze wíémelt, ze doe, ze bewéégt en ze kwikt

Tàòfel, wipt, tàòfel hipt
Schommelt, hukkelt, wiemelt en kwikt

’t Is de plevúízen bij óóns in d’n herd
liggen er schots en schééf en niks wèèrd
Dan kwaanselt de thee altij óver de raand
en spring ik van kwàòieghèd ùìt m’nen baand

De plevúís liggen schééf,
kwaanselt óver, spring kwaod ùìt baand

Hé, douw toch die tàòfel ’n bietje nàòr links
Douw, toch die tàòfel ’n bietje nàòr rechs
Ja, zó gàò-j-’t góéd, ’n stukske nog mer
Ja, ja, we zen d’r, ze stàò-t-er rèècht

Douw toch links, douw toch rechs
Zo goed, stuk mer, ja, ze stàò rèècht

Woorden ùìt m’n woordeboek:
bótter tégen de zulder = uitbundig feest
möpke = deuntje, melodietje
kwikken = op en neer bewegen
kwaanselt = klotsen

Houdoe, war. Marie

Reageren? 
Nassau Dwarsstraat 5
5251 KJ Vlijmen
Tel 073-5118524
E-mail [email protected]
Website  www.marievandemiddelhaai.nl

Lees hier nog meer over Marie van de Middelhaai